S. Tecim

‘Via de pupil gaat de wereld voor je open’

‘Ik heb altijd al de behoefte gehad om mensen te helpen. Toen ik mijn een van mijn co-schappen deed in het oogziekenhuis in Rotterdam wist ik het zeker: ik wilde oogarts worden. Ik zag daar hoe verschrikkelijk dankbaar mensen zijn als ze na een operatie weer kunnen zien. Het is dus een dankbaar beroep, zowel in emotionele als technische zin. De oogheelkunde is namelijk ook een heel technisch vak. Kijk maar eens om je heen hier in mijn kamer. Er staan allerlei apparaten. Ik hou van techniek. Ik ben nieuwsgierig. Ik wil weten hoe apparaten werken. Natuurkunde was een van mijn favoriete vakken op school. En oogheelkunde is natuurkunde: je speelt met licht.
Ik vind het vak ook heel erg leuk omdat het een heel gevarieerd vak is. Je behandelt mensen op de poli, je doet kleine verrichtingen, zoals laseren en je doet ook grote verrichtingen op de OK. Alle aspecten van de geneeskunde kom je tegen, maar dan in het oog. Het oog is een klein orgaan. Het is fascinerend hoe zo’n klein orgaan je leven kan veranderen bijvoorbeeld als je je gezichtsvermogen verliest of als je door een staaroperatie weer kan zien. Via een klein luik, de pupil, gaat de wereld voor je open. Dat is prachtig.’